Final SCARE !!

ถึงวันนั้นคุณจะเพิ่งตระหนักได้  ว่าคุณได้สูญเสียฉันไปแล้วตลอดกาล

ถึง พื้นดาวครุคระที่เรียกว่าดวงจันทร์ จะยังคงลอยเคว้งเปล่าดาย

อยู่ในห้วงของวงโคจรและแรงดึงดูดในจักรวาล 

วัน และคืนที่ผ่านพ้นไปทั้งเซื่องซึม ตื่นเต้น

นั้น ไม่ได้มีความหมายใด กับใจที่มั่นคงอย่างประหลาด

คุณ อาจระลึกเสมอว่าสถานการณ์ต่างๆมีผลกระทบต่อทุกก้าวย่างของชีวิต

จะ ให้ทำอย่างไรก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเสมอ

เพิ่ง จะเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า พื้นฐานของชีวิต

คือทุกนาทีที่ผ่านเข้ามาและผ่านพ้นไป

ตระหนัก อยู่อย่างนั้นจนหวั่นไหวว่า..

ได้ ทิ้งบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญไว้ข้างหลังอย่างจงใจ

ว่า อดีตที่ผ่านไป ลืมไป มีความหมายเสมอและตลอดมา

คุณ ทำได้เพียงลงโทษตัวเองว่า

ได้ ทำสิ่งที่มนุษยซาติเรียกว่า พลาด ครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต

สูญเสีย บุคคลอันเป็นที่รัก ความทรงจำที่เลือนลาง

จิตใจของคนที่สุดท้ายก็รวดร้าวเจียนตาย

จนอยากกลับไปอ้อนวอนสิ่งเเหล่านั้นกลับมาเป็นของตนใหม่

แม้จะพยายามอย่างไรก็ไม่อาจนำสิ่งเหล่านั้นกลับมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ที่เหลือก็ดูเหมือนร่อแร่เต็มที

ฉัน กลับมาพบกระดาษแผ่นนี้หลังจากที่เขียนค้างไว้ 2ปี

ผ่าน ไปแล้ว กับเรื่องราวต่างๆ เธอคนที่ฉันเคยพบในกระจก

ได้ตายจากไปแล้ว เหลือเพียงฉันคนใหม่

ที่ดำเนินชีวิตท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย เร่าร้อน เมามึน

ของโลกมนุษย์ โดยปราศจากคุณไปตลอดกาล..

แต่เชื่อมั้ย ?

ฉันไม่เคยเสียใจเลย..

แด่ เบสท์..

ว๊ากกกก ห่างบลอคไปนานมาก

นานจนจำไม่ได้

 ขออภัยพ่อแม่พี่น้องที่คอยติดตามบลอค ( คิดว่ามีด้วยหรอ ? )

คนที่อ่านแล้วไม่ได้คอมเม้น  ( ยังเข้าข้างตัวเองอีกนะ )

ในช่วงระหว่างเตรียมสอบ  จำอะไรไม่ค่อยได้

อย่าถาม ขอร้องปลาทองมวากกกก  555

mid term ที่ผ่านไป

ไวเหมือนโกหก

มีไม่มั่นใจอยู่ 1 ตัว

หวังว่ามันคงไม่ออกมาแย่หรอกนะ 

HEALTH :         

EDUCATE : 

MONEY :          

LOVE :        

MOOD :        เริ่มเก็บของ ย้ายบ้าน 

อ๊ากกกก ไม่ได้ดีใจเท่าไหร่เลย ขี้เกียจจจจจ

ชู่วววว   อย่าบอกที่บ้านนะ   -___-''ll

หมู่บ้านใหม่มีสระว่ายน้ำด้วยหล่ะ กิกิ  ( ไม่ต้องถ่อไปว่ายไกลๆแล้ว )

แต่บ้านใหม่ไกลมหาลัยมากอ่ะ   โฮกกกก !!!   ToT